Optymiści

Kiedyś wydawało mi się, że być w życiu optymistą jest bardzo trudno. Miała bardzo ciężki okres, straciłam w bardzo krótkim czasie ukochanego Dziadka, który w pewnym sensie zastępował mi ojca a zaraz potem w nie cały rok straciłam Mamę. I jak tu być optymistą?
Po kilkunastu miesiącach żałoby będąc w pracy(sklep) wyjrzałam przez okno. Był szary, pochmurny, zimowy dzień a chodnikiem szła dziewczyna mniej więcej w moim wieku i była taka uśmiechnięta i radosna. Miałam wrażenie, że otacza ją jakaś niewidzialna aura. Wtedy postanowiłam z optymizmem podchodzić do życia i do wszystkich których spotkam na swojej drodze. Mimo, że straciłam pracę nie poddaję się.